اگر دانشمند همه آنچه را که مي گفت، نيکو و درست بود، شايد از عجب وخودپسندي ديوانه مي شد . دانشمند آن است که درستيهايش فراوان باشد . [امام حسين عليه السلام]

در موضوع امامت،چهار مورد اساسي است که بين شيعه و اهل سنّت در مساله امامت، سبب اختلاف گشته است .


الف: شيعه مي گويد: تعيين امام مانند تعيين پيامبر حقّ خداوند است وديگران را در اين جهت هيچگونه حقّي نيست
اهل سنّت مي گويند:تعيين امام با خود مردم است و خداوند در اين زمينه کاره اي نيست
ب: شيعه مي گويد : خدا وند علي (ع) را پس از رسول خدا (ص) براي امامت و پيشوا يي خلق تعيين نموده است
اهل سنّت ميگويند: خدا کسي را براي تصدّي اين منصب تعيين نکرده است
ج: شيعه ميگويد : امام مانند پيا مبر معصوم مي باشد
اهل سنّت مي گويند : هر فردي که شهادت به يکتايي خداوند و رسالت پيامبردهد قابليّت براي پيشوايي امّت را دارد البته با شرا ئطي که در ضمن ان شرائط ، عدالت به جاي عصمت گنجانده شده است
د : شيعه مي گويد : امامت ما نند نبوّت از اصول دين است
اهل سنّت مي گويند: امامت از فروع دين مي باشد
پس اين چهار مبحث ، اساس اصلي؛ از اصول پنجگانه اعتقادي را که امامت باشد تشکيل ميدهد،
و با اثبات عقيده حق در هريک ازاين چهار مورد ، اختلا فات دامنه دار مسا له امامت يکطرفي خواهد شد



خانگل زاده ::: چهارشنبه 2/5/1387::: ساعت 8:31 صبح نظرات ديگران: نظر