براى تحقق هر کارى گذشته از وجود اسباب، نبودن مانع نيز لازم است و تنها دراين صورت پيدايش آن کار ضرورى خواهد بود. براى مثال; رويش بذر سالم در دل خاک مرطوب مشروط به اين است که آفتاب سوزان‏يا سرماى شديد بر سر راه بذر آن قرار نگيرد.
در دعا نيز بايد به موانع توجه داشت و آنها را از سر راه برداشت. برخى ازموانع عبارتند از:
1:تنافى با سنتهاى آفرينش
خواسته‏اى که در دعا عرضه مى‏شود، بايد مخالف‏سنت‏هاى الهى که خداوند بر پايه حق و حکمت‏بنا نهاده است نباشد.
از جمله سنت‏هاى خداوند اين است که براى هر يک از انسانها اجلى قرار داده که‏در صورت حتمى بودن گريز از آن نيست. بنابراين اگر کسى دعا کند که بخواهد خداعمر بى‏پايان به او بدهد و يا مريضى را که اجل حتمى او فرا رسيده است، از مرگ‏برهاند، اجابت چنين خواسته‏اى به معناى تعطيلى در قانون قطعى الهى و يا وروداستثنا در حريم آن است و اين خود مانع از اجابت دعاست.
«وانفقوا من ما رزقناکم من قبل ان ياتى احدکم الموت فيقول رب لولا اخرتنى‏الى اجل قريب فاصدق و اکن من الصالحين و لن يوخر الله نفسا اذا جاء اجلهاوالله خبير بما تعملون‏».
«از آنچه به شما روزى کرده‏ايم انفاق کنيد، پيش از آن که مرگ يکى از شما فرارسد، آنگاه بگويد: پروردگارا چرا مرگ مرا تا زمانى اندک به تاخير نمى‏اندازى،تا صدقه دهم و از صالحان باشم و هرگز خداوند اجل هيچ کس را وقتى فرا رسد، به‏تاخير نخواهد انداخت‏».
2:تزاحم دعاها
گاهى شخصى که از ستم ديگران به ستوه آمده، عليه ستمگران دعامى‏کند و از خداوند انتقام خود را مى‏طلبد ولى در همين حال اين شخص به ظاهر مظلوم‏به خاطر ستمى که خود به ديگرى کرده، مورد غضب قرار گرفته است. همين تزاحم دعاهامى‏تواند مانع استجابت گردد. تزاحم در حديث قدسى يکى از موانع دعا معرفى گرديده‏است‏خداوند متعال در اين باره مى‏فرمايد: «... اما ان تکون ظلمت احدا فدعا عليک‏فتکون هذه بهذه...» يا اين است که تو به ديگرى ستم کرده‏اى و او بر ضرر تو دست‏به دعا برداشته است پس اين به واسطه آن دفع مى‏شود. از حضرت صادق (ع) روايت‏شده است که: «هر گاه شخصى مورد ستم ديگرى واقع شود، سپس عليه اواز درگاه خداوند تقاضاى انتقام کند، خداوند مى‏فرمايد: شخص ديگرى هست که ادعادارد از سوى تو مظلوم واقع شده و بر تو نفرين مى‏کند، اگر مى‏خواهى تا دعاى تو رادر باره او و دعاى او را در حق تو به اجابت رسانم و گرنه هيچ يک را برآورده‏نمى‏کنم تا از عفو خود شما را بهره‏مند سازم‏».
گاهى هم انسان براى موفقيت‏خود دعا مى‏کند در حالى که بسيارى از اشخاص ديگر که‏از دست او دل شکسته‏اند براى ناکاميش با دل سوزان و اشک ريزان دعا مى‏کنند.
بنابر اين دعا کننده بايد قبل از دعا، ديگران را از خود راضى سازد. امام‏صادق(ع) فرمود: «کان ابى يقول اتقوا الظلم فان دعوه المظلوم تصعد الى‏السماء».
پدرم همواره مى‏فرمود: از ستم به ديگرى بپرهيزيد; زيرا دعاى مظلوم تا آسمان‏بالا مى‏رود.