بنام خدا

شخصی به نام معلى بن خنیس می گوید: در روز نوروز بر امام صادق ( ع) وارد شدم، ایشان فرمودند که آیا این روز را مى‏شناسى؟
عرض کردم: فدایت گردم این روز، روزى است که غیر عربها (ایرانیان) آن را گرامى داشته و به یکدیگر هدیه مى‏دهند.
امام صادق،( ع)فرمودند: قسم به خانه عتیقى که در مکه هست، این (تعظیم و هدیه دادن) ریشه طولانى و قدیمى دارد و براى تو آن را توضیح مى‏دهم تا از آن مطلع شوى. 
گفتم: اى آقاى من چنانچه این مطلب را از تو بیاموزم براى من بهتر از زنده شدن مردگانم و مردن دشمنان من است.
حضرت ( ع)فرمود:
- اى معلى! نوروز، روزى است که خداوند در آن از بندگان خویش میثاق گرفت که جز او را عبادت و پرستش نکرده و به او شرک نورزند و به فرستادگان و پیامبرانش و نیز ائمه هدى ایمان بیاورند.
- نوروز اولین روزى است که خورشید در آن طلوع کرد و باد در آن وزیدن گرفت و در آن روز درخشندگى زمین خلق شد.
- نوروز روزى است که کشتى نوح بر کوه جودى کناره گرفت.
- نوروز روزى است که افرادى که از خانه‏هاى خود خارج شده و به آزمایش الهى از دنیا رفتند، مجدداً به دنیا بازگشتند.
- در این نوروز است که جبرئیل بر پیامبر اکرم، (ص)، نازل شد
- و درست در همین روز است که پیامبر( ص)، حضرت على را بر شانه خود گذاشت تا او بتهاى قریش را از بیت الحرام پایین کشید و آنها را درهم شکست.
- نوروز روزى است که پیامبر به اصحابش دستور داد تا در مورد خلافت و ولایت مؤمنان با حضرت على( ع)بیعت کنند
- و در همین نوروز بود که پیامبر، (ص) و على( ع)را به سوى جنیان فرستاد براى او از آنان بیعت بگیرد.
- نوروز روزى است که براى حضرت على بیعت مجدّد گرفته شد
- و نوروز روزى است که حضرت على، ( ع)، بر اهل نهروان پیروز شد و ذوالثدیه را کشت
- و نوروز روزى است که قائم ما در آن روز ظاهر مى‏گردد
- و بالاخره نوروز روزى است که قائم ما در این روز بر دجّال پیروز مى‏شود و او را بر زباله‏دان کوفه آویزان مى‏کند
-و هیچ نوروزى نیست مگر آنکه ما در آن روز توقّع ظهور حضرت حجت، (عج) را داریم چرا که این روز، از روزهاى ما و شیعیان ما است که عجم (ایرانیان) آنرا گرامى دشته ولى شما آنرا ضایع نمودید ...

به هر حال، نباید فراموش کنیم که علی(ع) می فرماید: «هر روزی که در آن، نافرمانی خدا نشود، عید است.» پس باید در عید نوروز به کارهایی مشغول شویم که ما را به خدا نزدیک کند و او را از ما خشنود سازد و از انجام کارهای خرافی و ارج نهادن به سنّتهای نادرست و نامعقول خویشتن‏داری کنیم.
عبادت خداوند و قرائت قرآن و پاکی و نظافت خانه و نیز لباس نو بر تن کردن - نه تحمّل گرایی و فخر فروشی کردن - و همچنین روزه داشتن و به دیدار دوستان و خویشان رفتن، بسیار پسندیده و ارزشمند است. ولی اعتقاد به نامیمونی روز سیزدهم فروردین و واجب بودن سفره هفت سین و برگزاری مراسم چهارشنبه سوری، چون علّت عقلانی و شرعی ندارد، محکوم و مطرود است.