بنام خدا

شخصي به نام معلى بن خنيس مي گويد: در روز نوروز بر امام صادق ( ع) وارد شدم، ايشان فرمودند که آيا اين روز را مى‏شناسى؟
عرض کردم: فدايت گردم اين روز، روزى است که غير عربها (ايرانيان) آن را گرامى داشته و به يکديگر هديه مى‏دهند.
امام صادق،( ع)فرمودند: قسم به خانه عتيقى که در مکه هست، اين (تعظيم و هديه دادن) ريشه طولانى و قديمى دارد و براى تو آن را توضيح مى‏دهم تا از آن مطلع شوى. 
گفتم: اى آقاى من چنانچه اين مطلب را از تو بياموزم براى من بهتر از زنده شدن مردگانم و مردن دشمنان من است.
حضرت ( ع)فرمود:
- اى معلى! نوروز، روزى است که خداوند در آن از بندگان خويش ميثاق گرفت که جز او را عبادت و پرستش نکرده و به او شرک نورزند و به فرستادگان و پيامبرانش و نيز ائمه هدى ايمان بياورند.
- نوروز اولين روزى است که خورشيد در آن طلوع کرد و باد در آن وزيدن گرفت و در آن روز درخشندگى زمين خلق شد.
- نوروز روزى است که کشتى نوح بر کوه جودى کناره گرفت.
- نوروز روزى است که افرادى که از خانه‏هاى خود خارج شده و به آزمايش الهى از دنيا رفتند، مجدداً به دنيا بازگشتند.
- در اين نوروز است که جبرئيل بر پيامبر اکرم، (ص)، نازل شد
- و درست در همين روز است که پيامبر( ص)، حضرت على را بر شانه خود گذاشت تا او بتهاى قريش را از بيت الحرام پايين کشيد و آنها را درهم شکست.
- نوروز روزى است که پيامبر به اصحابش دستور داد تا در مورد خلافت و ولايت مؤمنان با حضرت على( ع)بيعت کنند
- و در همين نوروز بود که پيامبر، (ص) و على( ع)را به سوى جنيان فرستاد براى او از آنان بيعت بگيرد.
- نوروز روزى است که براى حضرت على بيعت مجدّد گرفته شد
- و نوروز روزى است که حضرت على، ( ع)، بر اهل نهروان پيروز شد و ذوالثديه را کشت
- و نوروز روزى است که قائم ما در آن روز ظاهر مى‏گردد
- و بالاخره نوروز روزى است که قائم ما در اين روز بر دجّال پيروز مى‏شود و او را بر زباله‏دان کوفه آويزان مى‏کند
-و هيچ نوروزى نيست مگر آنکه ما در آن روز توقّع ظهور حضرت حجت، (عج) را داريم چرا که اين روز، از روزهاى ما و شيعيان ما است که عجم (ايرانيان) آنرا گرامى دشته ولى شما آنرا ضايع نموديد ...

به هر حال، نبايد فراموش کنيم که علي(ع) مي فرمايد: «هر روزي که در آن، نافرماني خدا نشود، عيد است.» پس بايد در عيد نوروز به کارهايي مشغول شويم که ما را به خدا نزديک کند و او را از ما خشنود سازد و از انجام کارهاي خرافي و ارج نهادن به سنّتهاي نادرست و نامعقول خويشتن‏داري کنيم.
عبادت خداوند و قرائت قرآن و پاکي و نظافت خانه و نيز لباس نو بر تن کردن - نه تحمّل گرايي و فخر فروشي کردن - و همچنين روزه داشتن و به ديدار دوستان و خويشان رفتن، بسيار پسنديده و ارزشمند است. ولي اعتقاد به ناميموني روز سيزدهم فروردين و واجب بودن سفره هفت سين و برگزاري مراسم چهارشنبه سوري، چون علّت عقلاني و شرعي ندارد، محکوم و مطرود است.